Υπάρχουν τόποι που ανακαλύπτουμε όταν ταξιδεύουμε και υπάρχουν τόποι που μοιάζει να γνωρίζουμε πολύ πριν τους επισκεφθούμε. Η Αίγυπτος ανήκει στη δεύτερη κατηγορία. Οι Πυραμίδες, οι Φαραώ, ο Νείλος και οι αρχαίοι ναοί αποτελούν εικόνες βαθιά χαραγμένες στη συλλογική μνήμη. Κι όμως, τίποτα δεν συγκρίνεται με τη στιγμή που αυτές οι εικόνες παύουν να ανήκουν στα βιβλία και εμφανίζονται μπροστά μας.

Η πρώτη συνάντηση με τις Πυραμίδες της Γκίζας είναι ίσως η πιο χαρακτηριστική στιγμή. Όσο γνώριμη κι αν είναι η μορφή τους, η πραγματική τους κλίμακα δημιουργεί ένα εντελώς διαφορετικό συναίσθημα. Μπροστά τους, οι χιλιάδες χρόνια ιστορίας παύουν να είναι ένας αριθμός. Γίνονται παρουσία.

Όμως η Αίγυπτος δεν είναι μόνο ο αρχαίος κόσμος.

Το Κάιρο απλώνεται γύρω από τον Νείλο με έναν ασταμάτητο ρυθμό. Μια τεράστια μητρόπολη όπου διαφορετικές εποχές, αρχιτεκτονικές και τρόποι ζωής συνυπάρχουν. Ιστορικές συνοικίες, αγορές, μνημεία και η καθημερινότητα εκατομμυρίων ανθρώπων δημιουργούν ένα σκηνικό έντονο, συναρπαστικό και γεμάτο αντιθέσεις.

Και καθώς αφήνεις την πρωτεύουσα και ακολουθείς τον Νείλο προς τον νότο, όλα αλλάζουν.

Ο ρυθμός γίνεται πιο αργός. Οι όχθες γεμίζουν φοίνικες και καλλιέργειες, μικρά χωριά εμφανίζονται δίπλα στο νερό και λίγο πιο πέρα ξεκινά η απεραντοσύνη της ερήμου. Το Λούξορ και το Ασουάν αποκαλύπτουν έναν κόσμο ναών, τάφων και μνημείων που αφηγούνται ιστορίες χιλιάδων ετών.

Εδώ η ιστορία δεν βρίσκεται μόνο μέσα στα μουσεία. Βρίσκεται στο ίδιο το τοπίο.

Αυτό είναι ίσως που κάνει την Αίγυπτο τόσο ξεχωριστή. Το αρχαίο και το σύγχρονο, η ένταση και η ηρεμία, η εύφορη κοιλάδα και η έρημος υπάρχουν δίπλα δίπλα.

Έρχεσαι για να γνωρίσεις έναν από τους σημαντικότερους πολιτισμούς της ανθρωπότητας και τελικά ανακαλύπτεις μια χώρα πολύ πιο σύνθετη από τις εικόνες που είχες στο μυαλό σου.

Γιατί υπάρχουν ταξίδια που μας συστήνουν έναν καινούργιο τόπο.

Και υπάρχουν ταξίδια που μας μεταφέρουν σε μια άλλη εποχή.